Onze specialisten

Flaviana Basso (twitter)

Ik ben Flaviana, the wisest Basso. The elder Basso. Yes, Elisa has the pretty. En the dopage. Oops, did I really say that? Mi dispiace. And ja natuurlijk I like the ciclismo. Ho i miei occhi in tasca, ovviamente!

Ik hou van sproetjes en kittens. En Marcel Kitten. Kittel! Rrrrr. En ook dijen. En kuiten. Ik hou van ALLES, basta!

Schanulleke (twitter)

Mijn naam is Schanulleke. Niet naar het popje van Wiske hoor. Mijn betovergrootmoeder heette al Schanulleke en toen zij geboren werd, zat Willy Vandersteen nog lekker warm in de testikels van zijn pappa – zoals wij dat hier zeggen. Ik kom uit een echt Vlaams wielergezin. Mijn pappa heeft nog bij de amateurs gekoerst. Mijn mamma stond altijd langs de kant om hem bidons aan te geven. Mijn drie broers en ik gingen altijd mee. Daar, tussen de pinten bier en de warme worsten, heb ik de koers in mijn hart gesloten.

En ik heb de renners leren kennen. Want amai, iedereen kwam naar de koers! Björn Leukemans, Kevin de Weert, Jurgen Van De Walle, Stijn Devolder, Jurgen van den Broeck, Jens Keukeleire, Nick Nuyens: ik heb ze allemaal ontmoet. Als kind dan, en zij waren natuurlijk ook kinderen. We hebben samen gespeeld, katapulten gemaakt van oude tubes en elkaar nagejaagd met fietspompen. En Tommeke natuurlijk. Mijn schoon Tommeke was er ook altijd. De dag dat ik even bij hem op de stang mocht zitten, zal ik nooit vergeten.

Olga Chaperonova
(twitter)

Ik ben Olga. Net voor de onafhankelijkheidsverklaring van Macedonië ben ik met mijn ouders naar Nederland gekomen. Nederland is een fijn land, want ik mag hier alles zeggen en schrijven.

In mijn moederland bestaat de wielersport niet. Ik ben opgegroeid met voetbal en schaken. Eenmaal in Nederland viel ik als een blok voor die afgetrainde fietsmannen. Wat een atleten, wat een snelheid, wat een prachtige kleurenkermis!

Nu ik mijn studie Internationale Betrekkingen bijna heb afgerond, heb ik mijn zinnen gezet op een baan bij de UCI. Ik wil de eerste vrouwelijke UCI-baas worden, want die egotrippers van de ASO en UCI maken toch alleen maar ruzie. Omdat ik onderaan zal moeten beginnen, heb ik gesolliciteerd als UCI-chaperonne. Dat ben ik toch aan mijn naam verplicht, hahaha. Ik hoop op positief bericht. Dan kan ik in 2012 eindelijk op de huid van mijn grote favorieten zitten. En ik hoop vurig dat het voormalig Skil Shimano een WorldTour-licentie binnensleept. Ik sta te popelen om TumTummetje Veelers naar de dopingcontrole te chaperonneren.

Jeltje Nijdam (twitter)

Hallo, ik ben Jeltje Froukje Nijdam. Ik hou heel veel van wielrennen. Ik zal even uitleggen hoe dat zo is gekomen: mijn vader heeft een rijwielhandel in het noorden van het land. En hij wilde vroeger altijd wielrenner worden. Maar dat is niet gelukt. En toen begon hij een fietsenzaak, en ging hij in het weekend altijd naar allemaal koersen. En dan moest ik altijd mee. Ik heb bijvoorbeeld nog een hele mooie foto van mezelf met Henk Lubberding, waarop Henk een hele gekke bek trekt, hahaha!
Nou ja, en zo ben ik dus ook fan geworden van wielrenners. Ik hou het meest van Bauke Mollema. Ik hoorde dat hij al een vriendin heeft. Jammer hoor. Zelf heb ik een oude Gazelle. Daar ga ik wel eens een rondje op fietsen. Boterhammen met kaas in de achterzak en maar racen. Hartstikkene mooi vind ik dat.

Lucia Strada (twitter)

Mijn naam is Lucia Strada. Mijn moeder is hartstikke Nederlands, maar ze heeft mooi wel het achterachterachterneefje van Alfonsina Strada aan de haak geslagen, jawel, de eerste en enige vrouw die de Giro d’Italia reed. Er is over haar zelfs een boek verschenen. Mijn vader is in de jaren zeventig naar Nederland gekomen om hier eens wat mensen te adviseren over hardfietsmiddelen. In Italië waren ze daarmee nu eenmaal een stuk verder, ook omdat ze daar niet zo moeilijk doen over het gebruik van medicijnen – waarom zou je testen op muizen als dat ook op sporters kan? Mijn moeder was rondemiss bij de Ronde van de Lindengracht (die bestond echt hoor) en zo hebben ze elkaar ontmoet.

Zelf zou ik dolgraag willen fietsen, maar dat gaat nogal moeilijk omdat mijn knie echt helemaal naar de tyfus is (mijn moeder wilde per se dat ik turnster werd – lang verhaal). Dus daarom kijk ik maar naar wielrenners, eh, naar wielrennen bedoel ik uiteraard, en studeer ik psychologie. Mijn favoriete wielrenner fietst helaas niet meer, meer dat is Michiel Elijzen omdat hij echt bizar grappig is. Trouwens, misschien is het maar beter dat hij niet meer fietst. Hij heeft het voor elkaar gekregen om zijn enige overwinning te boeken precies op het moment dat mijn knie weer eens onder het mes ging. En wat een waardeloos idool ben je dan, als je er niet eens rekening mee houdt dat je enige fan niet zit te kijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s