O Yoann, whereabouts art thou?

Arme arme Yoann. Eén jaar geschorst. Waarom? Hij maakte drie foutjes bij het invullen van zijn whereabouts. Gewoon, beetje te laat, of op die verkeerde plek. En dat is jammerlijk schatten, want hij deed het vorig jaar nog hartstikke fantastico in die voorjaarsklassiekers. Nu moeten wij dat dus allemaal missen, de heerlijkheid van Offredo. Op de kasseien, in de regen. O kijk, hier is Yoann met een mooie muts! Rrrr.

C’est dommage, mon chéri. Maar mamma mia, ik vergeet ook wel eens waar ik ben. Vooral als ik in de ogen van Yoann kijk. Dan is een foutje gauw gemaakt eh? Natuurlijk, het mag niet, foei, stout! Maar ik kan niet boos blijven op oi oi oi Offredo hoor. Regels schmegels, zo een zexy hoort gewoon in het peloton. De UCI moet soms de estetica maar voor de etica laten gaan. Kijk nou toch eens, che bello!

Het enige voordeel is dat hij in ieder geval niet meer zo hard kan vallen als vorig jaar. Flaav vraagt zich wel af wat hij gaat doen, tijdens die lange, lange schorsing. Het hele jaar trainen? Op vakantie? Als je je verveelt mag je mij wel op je whereaboutsformuliertje invullen hoor. Dan zorg ik er wel voor dat je in vorm blijft. Bootcamp Basso, voor al uw stoute wielrenners.

F.

Advertenties

Degenkolb, John Degenkolb.

Ik ben shaken. En stirred. Visibly shaken en very – I say very – zexily stirred. Ik heb namelijk Qatar gekeken deze week darlings. Eindelijk was er weer die ciclismo! En natuurlijk, Qatar is niet zo fantastico. Heel veel zand, heel veel plat. Maar in die oneindige leegheid met al die waaiers kun je alle renners wel heel goed zien! En dat is handig om alle nieuwe shirtjes uit je hoofd te leren, maar nog veel handiger om een goede bidonblik te werpen op ze peloton. En mamma mia, wat zagen ze er al goed uit! Zou het vanwege het olympische jaar zijn, dat ze boys nu al scherp staan? Of kwam het door die eindeloze wegen door de woestijn, waarop werkelijk alles gestroomlijnd lijkt? Nou ja, bijna alles. Flaav moet nog wel een beetje aan Cav wennen. Kwam het door die horizontale strepen of was het een buikje? Niet met Peta mee eten schat, pas op!

Bene. Waar was ik. O ja, ze peloton. Ik heb eens goed naar Il Project R2D2 gekeken. I like ze shirts! Niet veranderen als de nieuwe naam komt hoor. Maar vooral like ik John Degenkolb. Degenkolb is ze man to watch girls! Ik stel voor dat we het team Project John noemen. Want met twee zulke benen kan er toch weinig ruimte voor iets anders over zijn. Kijk dan toch: Links! Rechts! Links! Rechts! Lotsa legs!  Stel je toch voor dat die benen van jou zijn. Niet jouw benen gekkies, maar ván jou. Dat je hoofd er op mag rusten als je moe bent. Dat die benen om je heen slaan als je eigenlijk op moet staan, als de wekker gaat maar het nog koud en donker is. Als al die watts en VO2max en o la la in die dijen eens gebruikt worden om jóu te besturen. John BenenHulk. La Basso wil het, zo’n John. Big bad John, maar wel met de allermooiste lach van het hele peloton. De purrrrfecte glimlach. Ik hoop dat we die lach straks zien, in het voorjaar. Misschien in Roubaix, stralend in al dat zand?

F.