Mon chéri, Lloyd Mondory

Er komen erg veel lekkere dingen uit Frankrijk. Brie, paté en baguette bijvoorbeeld, en Caviar d’Aquitaine, zeezout en magret de canard. En zoals in Nederland de Hollandse Nieuwe elk jaar op een dag in mei opeens verschijnt, komt elke derde donderdag van november de Franse Nieuwe tevoorschijn: de Beaujolais primeur. Dat maakt Frankrijk tot een land om je vingers bij af te likken.

Maar wat alle Hollanders die elk jaar hun auto volgooien met Franse wijn en foie gras (kennelijk) niet weten, is dat er nog iets veel lekkerders uit Frankrijk komt. Als ik mijn Fiat 500 over de wegen in het Zuidwesten van Frankrijk zou sturen, zou ik even stoppen in het plaatsje Cognac. En niet voor de cognac hoor mensen, maar voor iets veel beters: een flinke portie Lloyd Mondory. Want Lloyd Mondory, daar krijg je niet snel genoeg van.

Een verrukkelijk gebronsd lichaam. Een heel grote brede lach, met daarachter een prachtige rij tanden. Een kaaklijn om asjemenou tegen te zeggen. Een sensuele mond waarmee hij louter lieve Franse woordjes fluistert. En alsof dat nog niet genoeg is, heeft deze god uit Frankrijk ook nog eens de allerliefste zachte, diepbruine, intens verleidelijke ogen.

Maar ik ben nog niet klaar. Want deze lieve Lloyd heeft er ook nog eens helemaal geen problemen mee om ons een blik te laten werpen op zijn stevige bilpartij (hier helaas wel zonder vel).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s