Arme arme Yoann. Eén jaar geschorst. Waarom? Hij maakte drie foutjes bij het invullen van zijn whereabouts. Gewoon, beetje te laat, of op die verkeerde plek. En dat is jammerlijk schatten, want hij deed het vorig jaar nog hartstikke fantastico in die voorjaarsklassiekers. Nu moeten wij dat dus allemaal missen, de heerlijkheid van Offredo. Op de kasseien, in de regen. O kijk, hier is Yoann met een mooie muts! Rrrr.
C’est dommage, mon chéri. Maar mamma mia, ik vergeet ook wel eens waar ik ben. Vooral als ik in de ogen van Yoann kijk. Dan is een foutje gauw gemaakt eh? Natuurlijk, het mag niet, foei, stout! Maar ik kan niet boos blijven op oi oi oi Offredo hoor. Regels schmegels, zo een zexy hoort gewoon in het peloton. De UCI moet soms de estetica maar voor de etica laten gaan. Kijk nou toch eens, che bello!
Het enige voordeel is dat hij in ieder geval niet meer zo hard kan vallen als vorig jaar. Flaav vraagt zich wel af wat hij gaat doen, tijdens die lange, lange schorsing. Het hele jaar trainen? Op vakantie? Als je je verveelt mag je mij wel op je whereaboutsformuliertje invullen hoor. Dan zorg ik er wel voor dat je in vorm blijft. Bootcamp Basso, voor al uw stoute wielrenners.
F.
